WITAMY W PRZEDSZKOLU

Te pierwsze dni to trudny okres dla dzieci i dla rodziców. Rodzice przede wszystkim powinni być świadomi, że dziecku w przedszkolu nic złego nie grozi, nikt go tam nie chce skrzywdzić. Ponadto przedszkole jest miejscem gdzie dziecko szybciej rozwija swoją sprawność, nabywa umiejętności, które pozwolą mu na lepszy start w kolejny etap życia, jakim jest szkoła. Jeśli chcemy by dziecko chodziło do przedszkola, należy być konsekwentnym i nie okazywać wobec niego wahania. Z czasem zrozumie ono, że przedszkole jest jego "obowiązkiem" i kiedy zaakceptuje nowy układ społeczny pobyt w przedszkolu stanie się dla niego po prostu przyjemnością. Zobaczysz, że z czasem nie będzie chciał z niej zrezygnować nawet w weekend. Niestety pierwsze dni dziecka w przedszkolu wiążą się z zachwianiem poczucia jego bezpieczeństwa, Jest to sytuacja bardzo trudna dla dziecka dlatego w większości przypadków reaguje ono płaczem. Nikt tak naprawdę nie lubi być przenoszony nagle z dnia na dzień w nowe, nieznane otoczenie. Nie dziwmy się, że dziecko właśnie wtedy płacze, jest to jego reakcja na trudną dla niego sytuację. Na wszystko potrzeba czasu. Nie znaczy, to, że dziecko płacze cały czas i codziennie. Są to z pewnością pierwsze dni i łzy płyną najczęściej przy rozstaniu z rodzicami.

 CO ROBIĆ:

  • Pozwólmy dziecku dużo wcześniej zapoznać się z rzeczami, które ma zabrać ze sobą do przedszkola (kapcie, przytulanka ).
  • Dajmy rano dziecku czas na spokojne wstanie z łóżka, nie wprowadzajmy atmosfery nerwowości.
  • Utwierdzajmy nasze dziecko w przekonaniu że jest mądre, odważne, że jesteśmy z niego dumni, znajdźmy takie argumenty, które zmotywują go pozytywnie i utwierdzą w poczuciu własnej wartości.
  • Przy pożegnaniu rodzic powinien być pogodny, uśmiechnięty nie powinien okazywać smutku, niepokoju (dzieci są bardzo dobrymi obserwatorami, każdy grymas, uśmiech, gest jest przez nie odpowiednio odczytany).
  • Zapewniamy, że po nie przyjdziemy, nie przedłużamy, krótko, stanowczo, ale miło i czule.
  • Wskazane jest by dziecko przez pierwsze dni nie przebywało zbyt długo w przedszkolu. O ile to możliwe przyprowadźmy maluszka przed śniadaniem a odbierzmy po obiedzie, następnie systematyczne wydłużajmy czas pobytu dziecka w przedszkolu.
  • Rozmawiajmy z dzieckiem o pobycie w przedszkolu tak jakby to była jego praca, doceńmy jego wysiłek i mówmy mu o tym.
  • Odbierając dziecko rozmawiajmy z nauczycielką spokojnie, przyjaźnie z pewnością zarejestruje to nasze maleństwo i szybciej polubi przedszkole, poczuje się bezpieczne.

CZEGO ROBIĆ NIE WOLNO:

  • Nie wolno rodzicowi kłamać, że „zaraz wrócę” (dziecko cały czas niespokojnie czeka), „będę w szatni” (stoi przy drzwiach i nic go więcej nie interesuje).
  • Rodzic nie powinien przebywać z dzieckiem w sali przedłuża w ten sposób adaptacje własnej pociechy, jak również ze względu na inne dzieci, które też chciałyby mieć rodzica obok siebie (często wywołuje to płacz u innych dzieci – „chcę do mamy”).
  • Nie wolno wracać, zaglądać do sali nawet, gdy słyszymy płacz dziecka, zapewniam, że trwa on krótko (dziecko świadome obecności rodzica będzie płakać dłużej).
  • Każdy rodzic ma wątpliwości, niepokoi go wiele rzeczy i to jest zrozumiałe, na wiele godzin jest pozbawiony kontroli nad dzieckiem, ale nie należy rozmawiać o tych wątpliwościach przy dziecku.
  • Nie wolno straszyć dziecka przedszkolem „Poczekaj no, już pani w przedszkolu nauczy cię porządku!”.
  • Nie należy ulegać maleństwu, jeżeli płacze, tupie nogami i chce zostać w domu „jeszcze tylko dziś" - to tylko próba sił. Jeżeli dziecko wymusi pozostanie w domu, rodzic przegrał a sytuacja będzie się powtarzać.
  • Nie przedłużajmy weekendowego pobytu u babci to wydłużać będzie adaptację dziecka do przedszkola.

Opracowała Tamara Ulanowska